:::: MENU ::::
Browsing posts in: Edebiyat

Leyla ile Mecnun Yavuz’un Konuşması

Bu gece bize ev sahipliği yapan saygıdeğer iş adamımıza, kendisini tanımıyorum ama herhalde böyle çok parası olanlara saygıdeğer deniliyor değil mi? Öyle birşey diyorsunuz. Çok parası olunca daha saygıdeğer oluyor galiba. Bu saygıdeğer iş adamımıza ben birşey söylemek istiyorum. Hacı neyin peşindesin ya? Yani ne bu oryantalist tavır. Oryantalist kelimesinide bilmiyorum ha, şurda iki kişi konuşuyordu ve hazır çıkmışken satayım dedim, hani sizde yapıyorsunuz ya. Bir yerde bir şey duyuyorsunuz, hemen böyle yapıştırıyorsunuz böyle. Ya valla burdan çok zavallı gözüküyorsunuz ha. Gerçekten, bütün o hırslarınız ve çıkarınız için birbirinizin yüzüne böyle yalandan gülmeleriniz ve en yakınlarınızın arkasından bile iş çevirmeleriniz,sanki böyle kafanıza taç takılacakmış gibi gecenin en güzeli olmaya çalışmalarınız, böyle kuytularda köşelerde çok bilmiş gibi davranıp kız tavlamaya çalışmalarınız. Gerçekten böyle davetlerde bulunan insanların egolarını böyle üst üste koysak herhalde aya tırmanırız be. Kusura bakmayın ben çıkıp konuşmak zorundayım çünkü ben düşüncelerimi başka türlü ifade edemiyorum. Yani mesela ben onları bir resme aktaramam ben. Aktarsam da dönüp bakmazsınız zaten. Çünkü sizin tek derdiniz kendi çıkarlarınız ve kusura bakmayın kibirinizde boğulacaksınız. Ama ben biri için yaşıyorum. Ve yüreğimden akan bu damla ona gitsin.